Gooien met groente

Mag je met groente gooien? Met deze vraag werd ik vandaag wakker. Mijn eerste reactie: nee, want de kindertjes in China snakken er naar.
Dat is het antwoord dat je vroeger altijd van je ouders kreeg als je iets niet lustte en probeerde het in de vuilnisbak te gooien.
Of in de wc met de gedachte: daar komt het uiteindelijk toch terecht.
Erg overtuigend was het ouderlijk antwoord niet, want hoe zouden de spruitjes op mijn bord een kind in China kunnen plezieren?
Zouden we ze kunnen opsturen? Van mijn zakgeld?
Als ik die tactiek uitprobeerde hakte mijn moeder de discussie door: opeten en geen gezeur!
Pas onlangs heb ik ontdekt dat spruitjes best lekker kunnen zijn, als je ze kort kookt en niet tot bijna-puree zoals mijn moeder dat deed.

Maar ik begin – dat krijg je als je wat ouder wordt – af te dwalen van de vraag: mag je met groente gooien?
Ik vind dat het mag, MITS UIT ZELFVERDEDIGING.
Met mijn gade heb ik hierover overleg gepleegd.
Het handigst lijkt ons een paar ronde witte kolen voor je voeten, die je een doodschop kan geven als de vijand dichterbij komt. Test tevoren even uit tot hoe groot je ze kan hebben, want zo’n kool kan vrij zwaar worden. Tot 3 á 4 kilo!
Ter vergelijking: een voetbal weegt maar 450 gram!
Hopelijk lukt het om met deze projectielen de vijand op afstand te houden, want in het man-tegen-man-gevecht doe je weinig met groente.
Aan bladgroente bijvoorbeeld heb je eigenlijk niks, al kan een ijsbergsla als voetbal nog wel wat schrik aanjagen, mits in plastic verpakt (anders valt hij uit elkaar).
Tot een meter of twintig is het wegschoppen van dit soort groot-groente het best.
Komt de vijand dichterbij dan is tot een meter of 10 afstand gooien met groente de goede tactiek. Paprika’s en tomaten lenen zich daarbij  uitstekend voor. Nee, het maakt niet uit of het groene of rode paprika’s zijn, al is het denkbaar dat rode paprika’s meer schrik aanjagen.
Tomaten kun je het best in overrijpe staat gebruiken.
Harde uien zijn ook prima projectielen.
Komt de vijand nog dichterbij dan kan een handvol rode pepers nuttig zijn, mits tevoren even gekneusd zodat het sap eruit komt.
Helpt ook dat niet en wordt het een man-tegen-man gevecht dan is de komkommer je beste vriend.
De biologische is wat taniger dan de vetgemeste kas-komkommer en gaat dus wat langer mee.
Maar over het algemeen moet je er van uitgaan dat je hooguit twéé slagen met een komkommer kan doen.
Dus wordt het vermoedelijk toch al snel tijd voor het finale wapen.
Niemand heeft gezegd dat de vechtgroente vers moet zijn. En dus, voor de rotklap die aan het gevecht een eind maakt: het pak bevroren spinazie-a-la-creme.
A la crème omdat dat een extra stevigheid geeft aan het pak.
Een kilo van die keiharde substantie met enige kracht op het hoofd van je tegenstander geleld, maakt van elke agressieve aanvaller een gedwee mens, dat lusteloos aan je voeten ligt.
Veel succes!